Le Beau

06-03-1998   |   ruin   |   vos   |   1,74   |   Oldenburg

In juni 2007 gingen wij voor de eerste keer Le Beau in Duitsland uitproberen.  Tot dan werd hij door een jong meisje voorgestelt op M-niveau. Toen was al aan hem te zien dat er meer in hem zat dan M-wedstrijden te lopen. Tenslotte besloten wij hem te kopen en hem op de grote sport voor te bereiden.

In september 2007 won Le Beau voor het eerst de internationale wedstrijd in Saumur in de kleine tour.

Er volgden verdere internationale successen.

In 2008 besloot Philippe, Le Beau uit het toernooi gebeuren te nemen om hem optimaal op de hoogste dressuuroefening voor te bereiden.


Herfst 2009 was het dan eindelijk zo ver, de eerste internationale Grand Prix optredens, al snel werd het voor de meesten duidelijk: Le Beau is een wereldpaard.

Er volgden verdere internationale wedstrijden o.a. World Cups en Master Cups, en ook in Saumur, Aken en Rotterdam de Nation Cups.

Keer op keer reden zich Philippe en Le Beau opnieuw in de prijzen.

Op het CHIO Rotterdam 2010 was het dan eindelijk zo ver: deze 2 bereikten hun eerste overwinning op een CDI*5 kampioenschap in de Grand Prix Special.

Ook CHIO Aken stond op hun deelnamelijst. Het Belgische team bereikte een spectaculaire 4de plaats.

In Augustus stond Hickstead op de lijst, ook een 5* wedstrijd als gevolg van de Master Cups. Hier overschreden beide voor het eerst de 70%  en werden beloond met een 6de plaats.

Er volgde één uitdaging op het andere. De allegrootste uitdaging zou dit jaar het WK in de USA in Kentucky/ Lexingthon worden.

 

Le Beau  kenmeerkt zich door zijn absolute elegantie en intilligentie uit. Hij is een erg knappe kerel, die met zijn ogen verraden kan wat hij graag wil.





Foto's




Palmares

 WEG Kentucky 2010

World- Championships Kentucky/ Lexington 2010

 

 

Vrijdag 17 september 2010 begon ons avontuur  Wereldkampioenschap van de ruiters. De dressuurpaarden van de Belgen en nog een paar andere landen moesten vrijdagavond op het Luchthaven in Luik hun eerste stallen trekken. Gezondheidscertificaten , transport en andere paspoorten werden ingezameld en werden gecontroleerd. Tv-ploegen en andere media volgden, hoe een fantastische logistiek afgewerkt werd.

Zaterdag 18 september 2010 was het eindelijk zo ver, een dik vliegtuig van FedEx Press startte om 8:00 uur ‘smorgens richting Amerika/ Lexington. En in dit vliegtuig stond ook onze Le Beau.

 

Diezelfde dag landden ze nog in Lexington en werden direct in quarantaine gebracht.

Hier moesten alle paarden de volgende 48 uren in verblijven om er zeker van te kunnen zijn dat er geen ziektes naar Amerika werden gebracht. Voor Le Beau een ellende! Alleen maar stappen door de gang tussen de stallen. Op en af, af en op ...

Maandag 20 september 2010 eindelijk mochten alle paarden  in het Kentucky Horse Parc gebracht worden. Eindstation voor de komende 12 dagen.

 

Philippe was in de tussentijd ook gearriveerd en kon Le Beau direct in ontvangst nemen. De volgende dagen werden besteed om zich aan alles te wennen. Het trainen begon ook terug. Stilletjes aan werkten zich alle combinaties terug naar hun normaal trainingsschema toe.

Het was een ongelooflijk groot  terrein. Er waren 11 verschillende rijplaatsen en iedere dag werden de belgische ruiters , door de organisatoren, aan een andere plaats toegewezen om te trainen. Dus dat bracht op een dag een paar kilometers om te lopen bij elkaar. Er was ook de mogelijkheid om een klein Golfautotje te huren, dit vereenvoudigde de zaak natuurlijk. De belgische FN stelde de ruiters ook 2 fietsen ter vervoeging wat ook zo zijn nut had.

 

Elke FN had ook de mogelijkheid een camionette voor hun atleten te huren. Dit vervoersmiddel was voor 12-14 personen toegelaten. Daar het hotel ca. 30min. van het event af lag, was het camionette ook het enige vervoersmiddel dat zin had. Echter stonden er voor 3 disciplines, maar 2 bussen ter beschikking. Aangezien de dressuur mensen bekend zijn om hun flexibiliteit pasten zij zich aan, de ene keer met de western ruiters en de andere keer met de eventing mannen mee in de bus. 

‘s Morgens na het ontbijt de bus in, wie als eerste was had de beste zitplaats, die laatste waren moesten zich met minder goede plaatsen tevreden stellen. Na een rit van een half uur door het typische amerikaanse landschap bereikte men Kentucky Horse Parc. Al bij het eerste controlepunt moest iedereen zijn accreditatie tonen. Er vond dan nog eens een controle plaats bij het verlaten van de parkkeerplaats om zo het eigenlijke terrein te mogen betreden. Hier werden ook zakken, jassen enzovoort op verbodene dingen gecontroleerd. Na de controlepost ging het dan met de fiets, golfkarretje of te voet richting stal. Voor het betreden van de stal was er dan ook nog eens controle.

Zo herhaalden zich de dagen voor Philippe en Le Beau eigenlijk telkens aan hetzelfde schema. De training was in de eerste dagen een beetje  verzwaard door de hoge buitentemperaturen, maar dit werd door Le Beau niet echt als storend bevonden. Het was namelijk iets anders dat Le Beau hinderde. Zijn piaffe was zeer sterk maar men merkte meer en meer dat Le Beau opeens in zijn sterke kanten zeer onzeker werd. De dagelijkse training ging verder.

De meeste tijd werd op het wedstrijdterrein verbracht, daar er niet genoeg bruikbaar vervoer ter vervoeging stond, was dit de meest makkelijke variant en zeker om zo lang mogelijk bij de paarden te zijn. 

Op één dag nam de hele delegatie van de belgische ruiters deel aan een bezoek aan een galoper stoeterij. Dit was zeer indrukwekkend, zeker voor ons europeanen. Hier werd over geld gesproken dat bij ons vooral in vastgoed en niet in paarden zit.

Op een andere dag bezochten wij een Shoppingmall in Lexington zelf.

Ook bezochten we regelmatig  typische amerikaanse restaurants, dankzij onze vrienden, de western ruiters.

De eerste echt grote belevenis, was de openingsceremonie. Hat stadion zat tot en met de laatste stoel vol. Alle atleten liepen hun ereronde en begroetten Amerika, Kentucky, Lexinghton, Kentucky Horse Parc en de toeschouwers.

 

In Kentucky werd het iedereen pas duidelijk wat western riding echt betekend. Vooral moesten wij, dressuurgerichte mensen, leren dat je tijdens een proef veel lawaai moet maken, om zo de ruiters te stimuleren. Het was duidelijk dat de pret niet lang op zich liet wachten.

Dag X kwam steeds dichterbij. De problemen met Le Beau werden er niet echt beter op.

Wij dachten dat het misschien iets met het zadel zou kunnen te maken hebben. Maar we wouden zo kort voor de proef niets meer veranderen.

 

27 september 2010, het was eindelijk zo ver. De hemel was grijs, de temperatuur was duidelijk naar beneden gedaalt en het was aan het regenen. Philippe was ondanks de omstandigheden ontspannen genoeg. Le Beau was er nog altijd zeker van dat iets niet klopte, en was tijdens de gehele werk fase niet 100% bij de zaak. Nadat we alle toegewezene warming-up plaatsen achter ons gebracht hadden brak het grote moment aan, Philippe en Le Beau reden binnen in het nieuw aangelegde Alltech stadium om hun proef voor het WK 2010 af te leggen. Helaas duikten de problemen  van voordien weer op. De proef was op zich heel zuiver, maar de piaffe en passage gaven niet dezelfde indruk. Het resultaat was teleurstellend omdat wij dachten dat Le Beau zou laten zien wat voor een capaciteit in hem zit. Met dit resultaat was snel duidelijk dat dit ook zijn laatste proef daar zou zijn.

 

We konden ontspannen een telefoontje naar huis doen omdat onze oudste zoon, Justus, werd 18 jaar.

Jammer genoeg  geraakten onze andere teamkameraden ook niet tot in de volgende proef, zo waren wij vanaf de 28ste september slechts toeschouwers van het grote gebeuren.

02 oktober 2010 ging het dan weer richting thuis, waar we dan tenslotte de 3de oktober gezond en moe arriveerden. In onze bagage hadden we allemaal cadeautjes voor de kinderen en wij waren in elk geval een enorme ervaring rijker.

 

 



Pedigree

Le Coeur  Ladykiller xx  Sailing Light xx 
Lone Beech xx 
Viola  Cottage Son xx 
Ricorda 
Ines  Classiker  Core de la Bryere 
Biserta 
Intuition  Famese 
Halali 

Nieuwsberichten

2011 op een positieve manier afgesloten in Mechelen (29-12-2011)
EK Rotterdam (21-08-2011)
Actueel (28-01-2011)